Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1014 K.2018/1161

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesince verilen hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' denilmesi ile aynı kanunun 294. maddesinde yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' hükmü ve aynı kanunun 301. maddesinde belirtilen ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlemeler gözetilerek; sanık müdafiinin “davada belirtilen kanıtların somut ve ikna edici olmadığına, sanığın pişmanlığına ve zararı gidermeye çalışma isteğine rağmen, soyut gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak karar verildiğine” ilişkin temyiz taleplerinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın, suç tarihinde katılanı arayarak kendisini “İstanbul Asayiş Şube Müdürlüğü Yankesicilik ve Dolandırıcılık Büro Amirliği’nde görevli polis memuru ...” olarak tanıtıp, kimlik bilgileri kullanılarak terör örgütlerine banka hesaplarından paralar gönderilmiş olduğunu, bu şahısların yakalanması için banka hesap numaralarını vermesi gerektiğini söylediği, katılanın da sanığa inanarak, hesap bilgilerini verdikten sonra telefonuna mesaj olarak gelen şifreleri de sanığa söylediği, ardından katılanın banka hesabından sanığın banka hesabına toplam 150.000 TL para havalesinin yapıldığı,