Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1130 K.2018/1963

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanı arayan kişinin kendisini katılana başkomiser olarak tanıtması suretiyle sanıkların menfaat temin etmesi şeklinde iddia ve kabul edilen eylemin, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında kaldığı ve delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu anlaşılmış ise de;

halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 gün ve 2014/469 Esas 2017/260 Karar sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere merci tayini kararları kesin olup, tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi ile Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda,

Yargıtay 5. Ceza Dairesi’nin 18/02/2015 tarih ve 2015/1444-7133 sayılı ilamıyla Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlendiğinden, bu kapsamda yapılan incelemede;