Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/114 K.2019/7844

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarih ve 2014/8- 412 esas 2018/160 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nın 245/1. maddesinde “her ne surette olursa olsun ele geçirilen” denildiği cihetle; banka veya kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesinden sonra kullanılmasının iki ayrı suçu oluşturacağı, somut olayda dolandırıcılık suçunun yanında, katılanın kredi kartının kullanılarak menfaat elde edilmesi eyleminin, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu da oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında zamanaşımı süresi içerisinde TCK’nın 245/1. maddesi uyarınca banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle bozma sonrasında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında davaya katılmasına karar verilen ...’ın katılan olarak gösterilmesi gerekirken, müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın suç tarihinde kardeşi olan “...” ismini kullanarak ve kendisini çevresine bu isim ile tanıtarak, katılan ile tanışıp bir araç sattığı, daha sonra aralarında anlaşarak bu aracı kiralamaya başladıkları, kiralanan araç nedeniyle sanığın, borçlusu “...” olan 03.02.2011 düzenleme tarihli 24.420 TL tutarlı ve borçlusu “...” olan 23.000 TL tutarlı senetleri düzenleyip katılana verdiği, sanığın bu şekilde katılanın güvenini sağladıktan sonra katılandan kredi kartını istediği, katılanın da aralarındaki güven ilişkisine bağlı olarak kredi kartını kullanması için sanığa verdiği,

sanığın katılana ait kredi kartı ile 23.500 TL tutarında harcama yaparak kart borcunu ödemediği ve katılana satmış olduğu aracı da iade etmeyerek hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.