Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1320 K.2018/3518

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek ve sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında “30/12/2000” olarak gösterilen suç tarihinin banka aracılığıyla havalenin gönderildiği son tarih olan “28/06/2006” olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan ...'ün, kardeşi ...ile birlikte maden arama işi yapmak üzere bir gayrimenkul satın aldıkları, ...'nin işletme ruhsatını yalnızca kendi adına alması ve katılandan aldığı paraları ödememesi üzerine katılanın kardeşi...'den şikayetçi olduğu, ayrıca ...'nin ... ile arasında alacak verecek meselesi bulunduğu, ...'in şikayeti üzerine... hakkında yakalama kararı çıkarıldığı,

2004 yılında ...'ın eski eşi olan sanık ... ile birlikte katılanın yanına gittikleri ve sanık ...'nun, katılanın kardeşi olan ... hakkında yakalama kararı bulunduğunu, Jitem ve Mit'te tanıdıkları olduğunu ve bu kişiler aracılığıyla ...'yi yakalatabileceğini söyleyerek katılandan değişik terihlerde ve değişik miktarlarda paralar aldığı anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 157/1 ve 43/1. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.