Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/133 K.2020/6771

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ... adına kayıtlı olan ancak...’nın eşi ...’tan ... ismiyle kiralanan aracın satışına ilişkin gazeteye ilan verdiği, ilanı gören ve kendisini arayan katılan ile buluştuğu, aracın 12.500 TL bedelle katılana satışına dair anlaştıkları ve notere gittikleri, noterin kapanmış olması üzerine satış bedelinin 10.000 TL’sini alıp aracı katılana teslim ettiği, katılanın belge istemesi üzerine de aracın ruhsat fotokopisine aracı sattığına dair yazı yazıp verdiği, ayrıca araç ruhsat sahibi ...’un sanık ... ...’ya satış yetkisi verdiğine dair vekaletnameyi de katılana vererek ayrıldığı,

daha sonra aracın kiralık olduğunun ortaya çıktığının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp ...r yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın, gazeteki ilanı gördükten sonra sanık ile buluştuğu ve anlaşmanın yüzyüze gerçekleştiği, bu haliyle sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen ve hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,