Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1442 K.2019/6980

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, müştekin çalıştığı otele gelerek otelde kalmak istediğini söyleyip 500 Euro parayı verip 550 TL para üzeri aldığı, sonrasında Euro’yu düşük değerden bozduğunu söyleyip 550 TL parayı geri vererek, 500 Euro’yu müştekiden aldığı, sanığın otel kapısından dışarıya baktıktan sonra geri geldiği ve 500 Euro yerine 500 İsveç Kronunu müştekiye verip 550 TL parayı müştekiden aldığı, bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçunun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.