Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1490 K.2018/9448

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafisi ve vasisi ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün sanığın talimatla alınan ifadesinde bildirdiği adrese 18.11.2017 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın MERNİS adresine 02.12.2017 tarihinde gönderilen gerekçeli kararın bizzat kendisine tebliğ edilmesi de dikkate alınarak; sanığın 08.12.2017 tarihli temyiz talebinin süresinde yapıldığının kabulü ile dairemizce uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın akrabasının yanında çalışan ... isimli şahıs aracılığıyla .... ilçesinde bulunan sanık ...'in elinde 450.000 Mark olduğunu öğrendiğini, .... 'dan sanık ...'in numarasını alarak iki defa görüştüğü, numune para istediği, 180 markı alıp .... 'a götürdüğü, burada parayı araştırdığında doğru olduğunu fakat bunu ancak ....

Merkez Bankasına götürüldüğü takdirde değiştirebileceğini öğrendiği, bunun üzerine sanık ... ile 22.500 TL'ye anlaştığı, suç tarihinde para alış verişini gerçekleştirmek için .... a geldiğini, katılanın sanıkların caminin arka tarafında bir ev göstererek katılana içeride yaşlı bir bayanın olduğunu, kendileri ile konuşmak ve görüşmek istemediğini, parayı görmek istediğini belirterek katılandan 19.000 TL parayı alarak bahçe kısmından içeriye geçtiklerini, katılanında beklemeye başladığı, ancak sanıkların bir daha geri dönmedikleri, bu şekilde sanıkların üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

sanık savunmaları, katılan beyanı ve dosya kapsamından sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.