Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1791 K.2019/10026

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 05/07/2017 tarih, 2017/16211 Esas, 2017/17422 Karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece dosyanın 03/08/2017 tarihinde uzlaştırma bürosuna gönderildiği, 09/08/2017 tarihinde dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, 08/09/2017 tarihinde uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun düzenlendiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 13/04/2007 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.