Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1821 K.2019/6876

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, suç tarihinde kuyumculuk yapan katılanı telefonla aradığı ve kendisini katılanın işyerinin karşısındaki binada muayenehanesi bulunan doktor ... olarak tanıttıktan sonra, 10 adet Cumhuriyet altının fiyatını sorduğu, fiyatta anlaşmaları üzerine katılandan altınları iş yerine göndermesini istediği ve parasını burada vereceğini belirttiği, bunun üzerine katılanın altınları arkadaşı olan ve olay günü kendisine yardım eden tanık ... ile gönderdiği, sanığın tanık...'i apartman girişinde karşılayarak altınları teslim aldığı ve tanığa parayı yukarıda sekreterinin vereceğini söyleyip binanın üst katına gönderdiği,

tanık ...’in yukarıya çıktığında doktor muayenehanesindekilerin böyle bir alışverişten haberdar olmadıklarının anlaşıldığı, sanığın altınları alarak olay yerinden ayrıldığı anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.