Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1827 K.2019/5357

TCK’nın 157/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler; sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kullandığı ... plakalı aracın satışı için gazeteye ilan verildiği, sanıklardan ...'in kendisinin ... ismi ile tanıtarak katılanı aradığı, telefonda yapılan görüşme sonrasında ...'in aracı görmek istediğini söylemesi üzerine katılanın aracı getirdiği, yapılan pazarlık sonucu sanık ... ile katılanın 69.500 TL ye aracın satışı konusunda anlaştıkları, sanık ...'in 5000 TL kaparo verdiği,

kalan parayı bankadan çekeceğini belirterterek katılanı, sanık ... ile birlikte notere gönderdiği ve aracın devrini sanık ... üzerine yaptıkları, daha sonra banka da sorun çıktığını, cenazelerinin olduğunu belirterek katılanı oyaladıkları sanık ...'in ertesi gün aracı ... isimli bir oto galericiye sattığı, bu şekilde sanıklar ... ve ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Sanıkların savunmaları, katılanların ve tanıkların beyanları ile sanıkların eylemlerinin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanıkların hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 157/1.maddesi gereğince hüküm kurulurken hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sadece hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyize gelinmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.