Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1840 K.2019/4877

Dolandırıcılık suçundan, sanık hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nakliyecilik yapan katılanın suç tarihinden iki ay önce kendisini ... olarak tanıtan sanık ile tanışarak zaman içerisinde görüşmeye devam ettikleri, suç tarihinde sanığın katılanı arayarak rafinerinden yakıt alarak Şanlıurfa’ya getirmesini, yakıtı getirdiğinde parasını peşin olarak vereceğini söylediği, bunun üzerine katılanın rafinerinden 20.999 litre yakıt alarak Şanlıurfa’ya geldiği, sanığın telefon ile katılana ulaşarak “kendisinin Siverek’te olduğunu, yakıtı ...

Köyü’nde bulunan çiftliğe boşlatmasını, daha sonra Siverek’e gelerek parasını almasını” söylediği, buna inanan katılanın da yakıtı çiftlikte bulunan tankere boşlatarak aparasını almak üzere Siverek’e geldiği, ancak sanığın sürekli katılanı oyaladığı, durumdan şüphelenen katılanın tekrar çiftliğe döndüğünde boşlattığı yakıtın yerinde olmadığını gördüğü, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunması, katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanağı ile taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından,

sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.