Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1847 K.2018/9252

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde katılanın Kipa alışveriş merkezi otoparkında bulunduğu sırada yanına sanıklardan ...’in yaklaşıp kendisini İranlı bir kişi olarak tanıttığı ve yol tarifi sorduğu, bu arada diğer sanık ...'in de yanlarına geldiği sanık ...'nin kendisinin İran dan altın getirdiğini, satmak istediğini söylediği, sanık ...'in de "sen de nasıl altın var" demesi üzerine cebinden sarı renkli külçe altın biçiminde bir şey çıkardığı, sanık ...' in "oo bu külçe altınmış" deyip, altını 4.500 TL’ye satın aldığı, katılana da "ben kuyumcuyum sen de bir tane al" diyerek onu teşvik ettiği, bunun üzerine katılanın 9.000 TL vererek iki külçe altın aldığı,

her iki sanığın olaydan sonra hemen olay yerinden süratle ayrıldıkları, katılanında bankaya altınları sorması üzerine sahte olduğunun anlaşıldığı bu şekilde sanıkların atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, teşhis tutanağı, kamera görüntüleri ile sanıkların eylemlerinin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanıkların iştirak halinde hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamalarda bir isabetsizlik görülmemiştir.