Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1862 K.2020/11425

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 24/05/2017 tarihli bozma ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/06/2017 tarih ve 2017/355 Esas, 2017/355 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; Dinar Ağır Ceza Mahkemesince kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. Maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde katılanın telefonundan arandığı, telefondaki erkek şahsın kendisini başkomiser olarak tanıttığı, bir şebeke tarafından T.C. kimlik numarasının kullanılarak bankadan adına 45.000 TL para çekildiğini, şebekeyi yakalamak için kendisine yardımcı olmasını katılandan istediği, katılanın da bu şahsın talimatları doğrultusunda hareket ederek ...

Ziraat Bankası Şubesi'ne gittiği ve kendisine verilen hesap numarasına 23.800 TL para havale ettiği, havalenin temyiz dışı sanık... adına olan hesaba gönderildiğinin tespit edildiği, temyiz dışı sanığın alınan savunmasında atılı suçlamayı kabul etmediği, kiracısı olan sanık ...'in hesap numarasını istediği, kendisinin de iyi niyetli olarak hesap numarasını verdiğini belirttiği, sanığın alınan savunmasında "paranın ... isimli soyadını ve adresini bilmediği bir arkadaşına geldiği ve bankadan parayı çekerek bu şahsa verdiğini" beyan etmiş ise de, ... isimli bir şahsın gerçekte tespit edilememiş olması,

bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1/-L bendi bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.