Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/1957 K.2020/4868

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketten finansal kiralama yoluyla 3 adet buharlı oto yıkama makinesi kiraladığı, kira sözleşmesinden doğan borcunu ödememesi üzerine, sanığa sözleşmeye konu borcun 60 günlük sürede ödenmemesi halinde sözleşmesinin feshedileceği, bu sürenin bitiminden itibaren 5 gün içinde kiralanan malların iade edilmesi istenildiği halde, sanığın borcu ödemediği gibi kiraladığı malları katılan şirkete iade etmediğinin iddia edildiği somut olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunundaki,

sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu aracı ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında;

eylemin 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu bu nedenle hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,