Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2010 K.2018/9937

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, mağdura kendisini Cumali olarak tanıttığı, dul bir ablası olduğunu ve onunla evlendirebileceğini söylediği, mağdurla birlikte Zuhal olarak tanıtılan bayanın evine gittikleri, sanığın burada ablası olduğunu iddia ettiği Zuhal ile mağdurun evlenmesine aracılık etmesi karşılığında 5.000 TL istediği, mağdurun 4.000 TL verdiği, ardından sanık, Zuhal ve mağdurun bir kuyumcuya gittikleri, mağdurun Zuhal'e 1.700 TL lik altın aldığı, daha sonra mağdurun Zuhal ile birlikte şahsına ait ikametgaha gittiği, mağdurun ardından Zuhal'e 3.500 TL lik daha altın aldığı, yaklaşık 20 gün sonra Zuhal'in bir bahaneyle ortadan kaybolduğu,

böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunması, mağdur beyanı uzlaşmanın yapılamadığına dair rapor ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.