Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2100 K.2019/6353

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık vekili sıfatıyla eşi ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 05/12/2017 tarihli hükmün sanığın adresine 29/12/2017 tarihinde annesi ...'a tebliğ edildiği, ancak sanığın eşi ... tarafından vekaleten 1 haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 15/01/2018 tarihinde temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılmış ise de.

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak hatalı gösterilmiş olduğundan, mahkemece bu nedenle gerekçeli kararın sanığa 29/12/2017 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın eşi tarafından da 15/01/2018 tarihinde hükmü yasal süresi içinde temyiz ettiği tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, kimliği meçhul olan diğer şüpheli ile birlikte katılana 3 adet bileziğin altın olduğunu söyleyerek 9000 dolara sattıktan sonra olay yerinden ayrıldıkları, katılanın bilezikleri kuyumcuya gösterdiğinde sahte olduğunun tespit edildiği ve bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılanın ifadesi ve tüm dosya kapsamında, katılanın yargılamanın tüm aşamalarında değişmeyen tutarlı beyanı, teşhis tutanağı, uzlaşmanın olmadığına ilişkin rapor ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilen savunmasına itibar edilmediği gerekçelerine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.