Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2211 K.2019/6963

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nin 158/1-d, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, hakkında İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yargılama yapılan ... ile tanıştığı ve taşınmaz satın alma konusunda ...'den yardım istediği, ...'ın sanık ...'ü katılan ile tanıştırdığı, sanığın kendisini katılana emlakçı olarak tanıttığı, katılana bir taşınmaz gösterip, 87.000 TL bedelle satışı hususunda anlaştıkları, katılanın 8.000 TL nakit para verdiği, ayrıca tapu işlemlerinin yapılması içinde vekaletname verdiği, ayrıca 79.000 TL parayı bankadan çekerek ...'a verdiği, ...'ın bir süre sonra tapuları alıp geleceğini söyleyerek katılanın yanından ayrıldığı ve daha önceden hazırladıkları sahte tapu senetlerini katılana verdiği,

ayrıca masraf adı altında 2.000 TL daha para aldığı, bu şekilde sanığın ... ile birlikte hareket etmek suretiyle katılanı hileli hareketlerle ikna edip 89.000-TL menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği somut olayda,

A) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, eylemi...in gerçekleştirdiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 esas ve 2018/16 karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere ; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin 02/11/2016 tarihli bozma ilâmına konu İstanbul 23.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/06/2014 tarih 2013/226 esas, 2014/288 karar sayılı hüküm ile sanığın katılana yönelik eyleminden 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, bu hükmün yalnızca sanık tarafından temyizi üzerine; anılan hükmün bozulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı gözetilmeden hakkında Yargıtay bozma ilamına uyularak 22/06/2017 tarihinde kurulan son hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2, 53, maddelerine göre 1 yıl 8 ay hapis ve 80TL adli para cezası verilerek bozmadan önceki cezadan daha fazla cezaya hükmolunması suretiyle CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,