Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2242 K.2019/12814

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1)Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde; Sanığın, yokluğunda verilip 04/12/2014 tarihinde usulünce tebliğ olunan 04/11/2014 tarihli mahkumiyet kararına yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 23/12/2014 tarihli dilekçe ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2)Katılan vekilinin temyiz talebi uyarınca sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın, katılana ait ... Otomotiv isimli şirkette satış müdürü olarak çalışırken ... isimli müşteriden 1100 TL fenni muayene ücreti alıp bu parayı şirkete yatırmadığı ayrıca müşterinin aracının fenni muayenesini yaptırmadığı, yine şirket müşterisi olan ...'tan 30000 TL alarak, dört yıllık krediyi iki yıla düşüreceğini söylediği ancak bu parayı şirket hesabına yatırmadığı ve krediyi de yapılandırmadığı iddia edilen olayda;

,sanığın eyleminin hizmet ilişkisinden kaynaklandığı bu nedenle eyleminin subutu halinde 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla sanık hakkında uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,