Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2287 K.2019/150

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması ve süresinden sonra yapılması nedenleriyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Çayeli ilçesinde çay fabrikası olan katılanı kendisini ... olarak tanıtan bir şahsın telefonla arayarak numune göndermesi karşısında çay alacağını belirttiği, numuneyi gönderdikten sonra bu şahsın kendisine ödemeyi nakit yapamayacağını söyleyip iki adet çek fotokopisi gönderdiği, katılanın söz konusu çekleri araştırdığında sağlam olması nedeniyle güvenip verdiği adrese kamyonla iki ton çay gönderdiği ve tesliminin gerçekleştiği, ancak karşılığında çekin teslim edilmediği,

yaptığı araştırmada çekin kendisini dolandıran kişiyle alakasının olmadığını ve tahrifat yapıldığını tespit ettiği ve tesadüfen sanıkla başka bir ortamda tanıştığında sesinden şüphelendiği ve resmini çekip malları teslim eden kamyon şoförü tanık ...'in sanığı teşhis ettiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması,

katılan ve tanık beyanları, iletişimin tespiti tutanakları, teşhis, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.