Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2471 K.2018/2739

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 311. maddesi hükmüne göre, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 20.06.2016 tarihli kararın, sanığın sorgusunda bildirdiği bilinen en son adresi yerine doğrudan mernis adresine çıkartılarak yapılan 27.07.2016 tarihli tebliğin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi hükmü karşısında geçerliliğinin bulunmadığı, sanık müdafiinin bildirdiği 05.06.2017 günlü öğrenme tarihine göre temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilmekle;

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü verildikten sonra, katılan ve vekilinin 23/05/2017 havale tarihli dilekçeyle, katılanın sanıkla uzlaştığını, uzlaştırma yasası gereği şikayetten feragat ettiğini bildirdiği aynı dilekçede sanık müdafiinin de kabul ettiğini belirttiği ve sanık müdafiinin feragati kabul konusunda yetkilendirildiği anlaşılmakla, sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 73/4. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;