Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2500 K.2018/9525

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın asker arkadaşı olan sanığın, 19/03/2009 günü katılanı arayarak elinde altın olduğunu, bunları çok ucuza satacağını söylemesi üzerine, katılanın Dinar'a geldiği, sanık ve sanığın kaynı olarak tanıştırdığı kimliği tespit edilemeyen .... isimli kişiyle buluştuğu, ....'in cebinden bir avuç altın çıkarıp katılana gösterdiği,

katılanın kendisine gösterilen altınlardan 1 adet numune alarak gerçek olduğunu öğrenmesinden sonra 50.000 TL toplayıp suç tarihinde tekrar .... 'a gelip ....'le buluştuğu, ....'in ".... altınlarla beraber evde duruyor, bana parayı verin, ben .... 'a götüreyim, altınları getireyim" diyerek katılandan 50.000 TL parayı alıp dönmediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesine göre açıktan hırsızlık, 5237 sayılı TCK'nın 163. maddesine göre karşılıksız yararlanma olduğu ve şartların gerçekleşmesi halinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi seçeneğinin öngörüldüğü dikkate alındığında öncelikle mahkemesinden uyarlama yapılıp yapılmadığının sorularak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.