Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2524 K.2018/3396

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 62, 53 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/11/2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/224 Karar sayılı ilamına yönelik sanığın vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/01/2017 tarih ve 2016/400937 tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 18/09/2017 tarih ve 2017/14394 Esas, 2017/18545 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyanın incelenmesinde, tebliğnamenin sanık ...'a tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.10.2007 tarih ve 2007/10-226 Esas, 2007/215 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; hükmü temyiz etmeleri veya aleyhlerine sonuç doğurabilecek görüş içermesi hallerinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamenin, sanık veya müdafi ile katılan veya vekiline tebliğ olunacağı, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 316. maddesine 21.03.2003 gün ve 4778 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile eklenip, 19.03.2003 gün ve 4829 sayılı Kanun’un 20. maddesiyle değiştirilen 3. fıkrasında düzenlenmiş olduğundan,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 18/09/2017 tarih ve 2017/14394 Esas, 2017/18545 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 12/01/2017 tarih ve 2016/400937 sayılı tebliğname, hükmü temyiz eden sanığa usulüne uygun tebliğ edilmeden Dairemizce temyiz incelemesi yapıldığından, itiraz kabul edilip Dairemizin 18/09/2017 tarihli onama kararı kaldırılmışsa da, usul ekonomisi gereği bu süreçte söz konusu tebliğnamenin sanığa tebliğinin sağlandığının anlaşılması karşısında; Ünye Ağır Ceza Mahkemesi ‘nin 15/11/2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/224 Karar sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucunda;

Sanığın; Ordu barosunda kayıtlı avukat olduğu, alacaklı olan katılanların lehine, vekili sıfatıyla Aybastı 2. İcra Müdürlüğünün 2008/244 sayılı dosyası üzerinden icra takibini yürüttüğü, sanığın borçlulardan toplamda 68.140 TL tahsil etmesine rağmen, söz konusu bedeli katılanlara vermeyerek uhdesinde tuttuğu, bu şekilde sanığın görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılanlar ile tanıkların beyanları ve dosya kapsamına göre, sanığın vekil sıfatıyla takip ettiği icra takibi dosyasından tahsil ettiği paraları katılanlara vermeyerek, uhdesinde tutma şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu oluşturduğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 155/2.maddesi gereğince hüküm kurulurken hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sadece hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.