Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2567 K.2018/8848

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanın çalıştığı iş yerine eşi ve gelini olduğunu söylediği iki bayan ile birlikte gelerek, 9.000 TL karşılığında mobilya aldığı, 1000 TL'sini banka aracılığı ile havale ettiği, kalan 8000 TL'si için 1 adet bono verdiği ve katılana mobilyaların Isparta'ya getirilmesi halinde kalan 8000 TL'yi nakit olarak ödeyeceğini söylediği, katılanın mobilyaları Isparta'ya getirip sanığa teslim ettiği, ancak sanığın başka bir adres bildirerek teslimatın oraya yapılmasını sağladığı, sanık tarafından eşyalar teslim alındıktan sonra parayı banka yolu ile havale edeceğini söyleyip katılana elden ödeme yapmadığı,

daha sonra katılanın aramasına rağmen sanığın telefonlarına çıkmadığı ve yanlış adres vererek kendisine ulaşmasını engellediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları ve dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.