Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2808 K.2018/8814

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ..., sanık ... eşi ve müdafi ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 262. maddesinde, “şüpheli veya sanığın yasal temsilcisi ve eşi, şüpheli veya sanığa açık olan kanun yollarına süresi içinde kendiliklerinden başvurabilirler. Şüphelinin veya sanığın başvurusuna ilişkin hükümler, bunlar tarafından yapılacak başvuru ve onu izleyen işlemler için de geçerlidir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın eşinin, sanık hakkında verilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu dikkate alınarak, usul ve yasaya aykırı olarak verilen 17/01/2018 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1994/796; 1996/881 E.K. karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağına karar verilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların gömü altın bulduklarını belirterek katılandan hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettikleri, bu şekilde eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.