Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2847 K.2018/9981

maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ... yönetiminin, site adına bir takım inşaat ve yapım işleri için müteahhit olan sanık ... ile sözleşme düzenlediği, sözleşmede yapılacak olan işlerin teslim tarihlerinin ve bedelin kararlaştırıldığı, inşaatların yapımı devam ettiği esnada, yapı kullanım belgesinin alınabilmesi için gerekli olan 4'lü Tus diye tabir edilen raporların düzenlenmesi amacıyla sanığın gerekli girişimlerde bulunduğu ve Tus mühendisleri ile site yönetimi arasında görüşme sağladığı, site yönetimi ve mühendisler arasında dosya içerisinde mevcut olan 24/01/2011 tarihli sözleşmenin imzalandığı,

hizmetlerin karşılığı olarak sözleşmede Tus mühendislerine 102.130,00 TL ödeneceğinin kararlaştırıldığı, Tus mühendislerinin görevlerini yerine getirmeleri üzerine site yöneticisi ...'ın, mühendislere verilecek olan 102.130,00 TL'yi ödemeyi yapması için sanığa teslim ettiği, sanığın site yönetiminden almış olduğu paranın 48.000 TL'sini ilgili mühendislere ödediği, kalan parayı ise uhdesinde tuttuğu anlaşılmakla;

sanık ve site yönetimi arasında yapılan sözleşmede, sanığın görevleri arasında Tus mühendislerine ödeme yapma yükümlülüğünün ve sorumluluğunun bulunmaması nedeniyle eylemin TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.