Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2898 K.2018/9637

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların eylemlerinin hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında kaldığı ve delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu anlaşılmış ise de;

halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadi Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 tarih, 2014/469 esas ve 2017/260 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere merci tayini kararları kesin olup, tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, ... Ağır Ceza Mahkemesi ile ....

5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 20/03/2014 tarih ve 2014/3447 esas, 2014/3148 karar sayılı ilamıyla .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, dairemizin uzlaştırma işlemlerinin yapılmasına dair bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Polis olduğunu belirten meçhul bir kişi tarafından aranan katılanın; hesaplarının terör örgütünün eline geçtiğine ve örgüt mensuplarının yakalanması için kendi hesaplarından para göndermesi gerektiğine inandırıldığı ve sanıklardan İbrahim'in yönlendirmesi ile diğer sanık ...'ın hesabına para gönderdiği, sanık ...'ında bu eyleme iştirak ettiği, iddia ve kabul edilen olayda; Katılan beyanları, sanıkların ikrar içerikli savunmaları, kamera kayıtları, banka hesap dökümü, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların atılı suçları işlediği sabit olduğundan mahkumiyete dair kabullerde bir isabetsizlik görülmemiştir.