Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2982 K.2018/3834

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.12.2012 tarih ve 2012/13-1300-1869 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, sanığın yüzüne karşı verilen hükme ilişkin temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin kanunun öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerektiği;

somut olayda ise, sanığın yüzüne karşı verilen 07/11/2017 tarihli hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimde, sürenin "15 gün" ve başlangıcı olarak “tefhim ve tebliğden itibaren” ibaresinin kullanılmış olması nedeniyle, sürenin "7 gün" yerine "15 gün" olarak gösterilmesi ve “tefhimden” mi yoksa “tebliğden” itibaren mi başlayacağı konusunda duraksamaya yol açılması nedeni ile bildirimin yanıltıcı olduğu, bu nedenle sanığın, 27/11/2017 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenmekle;

Hükmedilen cezanın süresine göre duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanığın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, ... Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada katılan tarafından satılması için büfeye bırakılmak üzere kendisine verilen el yapımı 7 adet tesbih ve 1 adet boncuk örmesi sehpa örtüsünü teslim etmemek suretiyle üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda, Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nce uzlaştırma yönünden verilen bozma kararına uyularak yürütülen yargılama sırasında mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığının tespit edildiği, sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.