Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3022 K.2020/5269

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirkete ait araçların trafik işlemlerini yaptırmak için katılan ile anlaşıp vekaletname aldığı ve bu işlemler karşılığında ücret aldığı, katılan şirketten mükerrer trafik cezasının iptali için 1650 TL para alıp, böyle bir işlem gerçekleştirmediği gibi parayı da iade etmediği bu suretle sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, ücret karşılığı anlaşıp katılan şirketten vekaletname aldığı, trafik işlemleri karşılığında para almasına rağmen bu işlemleri gerçekleştirmemesi şeklindeki eylemin, uzlaşma kapsamında olan TCK'nın 155/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,