Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3029 K.2018/8858

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında adli para cezasının tayininde, uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanığın bir yakını aracılığıyla kendisine ulaşan katılana, gemi adamlığı belgesi alması konusunda yardımcı olacağını söylediği, bunun üzerine katılanın masraf adı altında sanığa 700 TL parayı elden verdiği, yine sanığın talep etmesi üzerine katılanın değişik tarihlerde havale yoluyla 3.200 TL, 600 TL ve 450 TL gönderdiği, aradan zaman geçmesine rağmen gemi adamlığı belgesinin katılana gönderilmediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, ödeme makbuzu ve dekontları ile dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de; maddede öngörülen hak yoksunluğu hükümlerinin güvenlik tedbiri niteliğinde olup hapis cezasının kanuni sonucu olduğundan infaz aşamasında bu hususun nazara alınması mümkün olup, ayrıca sanığın 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal ederek, değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.