Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3090 K.2018/2597

Resmî belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1 ve 158/1-f-son maddeleri gereğince 2 yıl hapis, 3 yıl hapis ve 13.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 2. Ağır Ceza mahkemesinin 16.12.2016 tarihli ve 2014/235 esas, 2016/487 sayılı kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20.06.2017 tarihli ve 2017/15300-2017/16018 sayılı ilâmı ile onanması sonucu kesinleşmesini müteakip,

sanık müdafi tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2017 tarih ve 2014/235-2016/487 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2017 tarih ve 2017/892 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14.03.2018 gün ve 94660652-105-01-34-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2018 gün ve 2018/22437 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren heyette yer alan Hâkim ...'in olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşlerinin ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşlerinin etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği hususu gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ.

Hükümlü hakkında verilen Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2016 tarih ve 2014/235-2016/487 sayılı mahkûmiyet hükmünde görev alan hâkimin, yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine ilişkin aynı mahkemenin 13.10.2017 tarihli ek kararına da katılmış olduğu anlaşılmakla; aynı hâkimin, dava ile ilgili yargılama yaparak ulaştığı kanaati ilk hükümle dosyaya yansıtması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığı yönünden yapılan değerlendirmede önceki kanaatinden etkilenebileceği dikkate alınarak,