Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3329 K.2018/4626

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.09.2017 tarih ve 2017/34858 soruşturma, 2017/70502 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.11.2017 tarih ve 2017/8210 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.05.2018 gün ve 94660652-105-06-5245-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2018 gün ve 2018/40477 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca dolandırıcılık suçundan yürütülen soruşturma sonucunda, "...Taraflar arasındaki uyuşmazlığın alacak verecek ilişkisinden kaynaklanan hukukî bir mesele olduğu, ceza takibini gerektiren yönünün olmadığı, müştekinin hukuk mahkemelerine ya da tüketici hakem heyetine müracaat etmesinin gerektiği, bu suretle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, kaldı ki sahte kaşe kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu yönünden ise kaşenin sahte olup olmadığına dair Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından herhangi bir inceleme yapılamadığı, ortada herhangi bir kaşe olmadığı,

olsa dahi kaşe ve benzeri malzemelerin kırtasiyelerde ucuz yollu kolaylıkla herkes tarafından temin edilebilecek malzemeler olduğu, bu suretle sahte ya da gerçek olduğu belirlenemeyen kaşe kullanmak suretiyle hileli davranışlarla karşı tarafı aldatma kastının unsurları itibariyle somut olayımızda oluşmadığı anlaşılmakla ..." gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de; somut olayda şüphelinin müştekiye kendisini iş çevresi ve işleri yoğun bir iş adamı olarak tanıttığı, yüksek değerli arsaları uygun fiyata satın alabileceği vaadiyle müştekiden önce 14.500,00 Türk lirası sonra da 21.000,00 Türk lirası aldığı,

karşılığında ise resmi kurum kayıtlarında olmayan veya kendisinin ortaklığı bulunmadığı anlaşılan "... ..., ..." ve "... Petrol Ltd.Şti." isimli iş yeri unvanlarını ve kaşesini kullanarak müştekiye 14.500,00 Türk lirası bedelli para makbuzu ve 21.000,00 Türk lirası bedelli adi yazılı sözleşme akdettiği, sözleşme konusu arsaları müştekiye satın almadığı gibi tahsil ettiği paraları da iade etmediği,

şüphelinin alınan savunmasında ortak iş yapmak için söz konusu paraları müştekiden aldığını, bahse konu şirketlerde ortak olmasa da fiili olarak o firmaların sahibi olduğunu, paraları müştekiye geri ödeyemediğini, ancak dolandırıcılık kastı olmadığını ifade etmesi karşısında şüpheli hakkında atılı suçtan kamu davası açmayı gerektirir yeterli delil elde edildiği ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı kanunun 34. maddesi ile değişiklik yapılarak basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı,

bahse konu değişikliğin karar tarihinden önce yürürlüğe girmiş olması karşısında, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için soruşturma dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ