Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3397 K.2018/6921

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen düşme hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Muhtar olan sanığın, görev ve yetkisi olmadığı halde, mağdurdan mera ücreti olarak 600 TL almak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, para toplama görev ve yetkisinin bulunmadığı, bu nedenle eylemin TCK’nın 155/1. maddesi kapsamında güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, mağdurun da vaki şikayetinden vazgeçtiği de dikkate alınarak, mahkemenin bu gerekçelere dayanan kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre o yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak

Suç tarihlerinde muhtar olan sanık üzerine atılı olup 5271 sayılı CMK.nun 225.maddesi uyarınca hükmün konusu olan İliç Cumhuriyet Başsavcılığına ait 01/10/2014 tarih ve 2014/69 esas sayılı iddianamede nitelenen eylemlerin adı geçen sanığın görevinin gereklerine uygun davranmamaktan kaynaklandığı cihetle 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca soruşturma izni alınmasını gerektirdiği ve fakat dosya arasında mevcut İliç Kaymakamlığına ait 16/01/2014 tarih ve 3 nolu karar ile adı geçen sanık hakkında itiraz edilmeyen soruşturma izni verilmemesine karar verildiği halde sanık hakkında yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının b bendinin tamamen çıkartılarak,