Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3457 K.2019/658

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, suç tarihinde katılanın işlettiği araç kiralama firmasından suça konu aracı kiralayıp, kira süresi bitmesine rağmen getirmeyerek uhdesinde tuttuğu, bu surette sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı, oto kiralama sözleşmesi ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/1028 esas, 2007/977 karar sayılı ilamına konu “güveni kötüye kullanma” suçunun uzlaşma kapsamında bulunması,

UYAP'tan alınan güncel sabıka kaydında tekerrüre esas alınan bu ilamın görünmemesi ve diğer sabıkalarının da tarihleri itibari ile tekerrüre esas alınmayacağının değerlendirilmesi karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.