Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3516 K.2018/9557

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, telefonda yapılan pazarlıklar neticesinde tedavülden kalkmış .... nın satışı konusunda katılanla anlaştığı, anlaşma uyarınca katılanın 28/03/2012 tarihinde sanık adına kayıtlı posta hesabına 2.000 TL, 08/04/2012 tarihinde ise sanığın eşi adına kayıtlı hesaba 500 TL para gönderdiği, sanığın katılanla buluşmak için yanında açık kimlik bilgisi tespit edilemeyen ve kendisini Osman ismiyle tanıtan bir şahısla geldiği, sanığın katılandan 45.000 TL parayı alarak .... getireceklerini söyleyerek ayrıldığı, sonrasında ise anlaşma yerine geri dönmediği ve telefonlara da cevap vermediği,

bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, T.C. Merkez Bankası yazı cevabı, havale dekontları ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.