Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3569 K.2019/5156

Dolandırıcılık suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ile sanık arasında duygusal bir birliktelik olduğu, sanık ...'ın katılanı onunla evleneceğine inandırdığı, sanığın ...'ya kedisini hava harp okulunda okuduğunu, ancak oradan atılmış gibi gözüktüğünü aslında istihbarat elamanı olarak çalıştığını, bu yüzden evlenmesinin yasak olduğunu, evlenmesi için ordu ile ilişkisini kesmesi ve bu nedenle 350 bin TL tazminat ödemesi gerektiğini, bunun için borçlandığını, katılanın kredi kartlarını kullanmak istediğini söylediği,

katılanında evleneceği düşüncesiyle sanığa inanarak kredi kartlarını ona verdiği ve sanık ...'ın katılanın kredi kartlarını kullanarak 30.000 TL'lik katılanı zarara uğrattığı ayrıca katılanın üzerine kayıtlı evini de daha sonra devralacağına inandırarak hakkında beraat hükmü verilen temyiz dışı sanık ...'ya satılmasını sağladığı,bu şekilde sanığın katılanı hileli hareketlerle kandırarak kendi yararına menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından;

katılan ve sanığın suç tarihinde avukat olarak görev yaptığı, aralarında duygusal birliktelik olduğu, dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için sanığın katılanı kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürerek katılanın zararına kendisi veya başkasına yarar sağlaması gerektiği, katılanın kredi kartlarını sanığa rızası ile kullandırdığı, katılana ait taşınmazın satılmasında sanığın hileli hareketlerle katılanı kandırdığı yönünde dosya kapsamında delil ve belge bulunmadığı,katılanın avukat olması da göz önüne alındığında katılan ve sanığın arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu,

sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.