Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3621 K.2018/9888

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle bozma sonrasında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Suç tarihinde, semt pazarında alışveriş yaptığı sırada katılanın yanına gelen sanık ...’ın, katılana "Emine teyze beni tanıdın mı?" diyerek elini öptüğü, annesinin ve yeğenlerinin öldüğünü söylediği, katılanın sanığı tanımadığını söylemesi üzerine, içerisinde para destesi görünümlü kağıtlar sarılı bulunan mendili katılana göstererek, "Bunu buldum ikimiz paylaşalım" dediği, katılanın teklifi kabul etmeyerek sanıktan uzaklaşmak istediği, bu sırada yanlarına gelen diğer sanık ...’ün mendil içerisindeki 20.000 TL paranın kendisine ait olduğunu ve bohça içerisindeki altınları alıp almadığını sorduğu,

katılanın parmağında takılı yüzük ve alyansları kontrol edeceğini söyleyerek istediği, ayrıca kontrol etmek amacıyla isteyip aldığı çantadan 60 TL parasını alarak geleceğini söyleyip katılanın yanından ayrıldığı, bir süre sonra sanık ...'ın da ben onu ikna ederim, diyerek diğer sanığın peşinden gidip geri dönmediği, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda; sanıkların eylemlerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.