Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3652 K.2019/4711

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm; sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davası hakkında mahkemece karar verilmemiş ise de bu suç yönünden zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın babası ile katılanın eşinin iş yeri komşusu olup, sanığın katılana ait 2005 model Volvo marka aracı 37.000 TL’ye satacağını söylemesi üzerine kendisine noterden vekaletname verdikleri ancak sanığın aracı 32.000 TL’ye peşin olarak tanık ... isimli şahsa satmasına rağmen senet karşılığında sattığını belirterek suça konu 37.000 TL bedelli sahte senedi katılana vermek suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamına göre; mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine dair verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 155/1 ve 62/1. maddeleri gereğince belirlenmiş olan 250 gün adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi gereğince mahkemenin kabulü gereği günlüğü 20 TL den olmak üzere 5.000 TL adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, mahkemece hesap hatası sonucu 500 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmek suretiyle eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığıdan bozma nedeni yapılmamıştır.