Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3686 K.2018/5838

Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık ve özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçlarından şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.12.2017 tarih ve 2017/52697-40297 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.01.2018 tarih ve 2018/99 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26.04.2018 gün ve 94660652-105-42-2178-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2018 gün ve 2018/37017 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki ... vekilinin Konya Cumhuriyet Başsavcılığına yapmış olduğu suç duyurusunda özetle, şüpheli Adem Gömeç'in müşteki adına sahte imzalar atarak Sosyal Güvenlik Kurumu'na sahte işe giriş çıkış bildirimleri verdiği, işsizlik fonundan haksız yere para aldığı,

28.08.2013 tarihli Mayıs-Haziran-Temmuz aylarına ait 3 adet aylık prim hizmet belgesi (ek bildirge), 05.12.2013 havale tarihli 1 adet işten ayrılışın iptaline ilişkin başvuru dilekçesinde müştekinin imzalarını taklit ederek ya da ettirerek ve müştekiye ait kaşeyi izni dışında kullandığı iddiaları karşısında, adı geçen belge asılları ilgili kurumdan temin edilerek müşteki adına atılan imzanın kime ait olduğunun tespit edilebilmesi amacıyla müşteki ve şüphelinin imza ve yazı örnekleri alınarak zikredilen belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken,

eksik soruşturmaya dayalı şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak üzere itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Şüphelinin şikayetçi adına sahte imzalar atarak kuruma sahte giriş ve çıkış bildirimleri verdiği, işsizlik fonundan haksız yere para aldığı, 28.08.2013 tarihli Mayıs-Haziran-Temmuz aylarına ait ek bildirgeler ile 05.12.2013 günlü başvuru dilekçesini şikayetçinin bilgi ve rızası dışında imzaladığı ve kaşesini kullandığı yönündeki iddialar karşısında; şikayetçinin kuruma ait işleri yapması için şüpheliye e-bildirge şifrelerini verdiği yönündeki beyanları da dikkate alınarak,

bu rızanın şifre dışında yapılan diğer iş ve işleri kapsayıp kapsamadığı konusunda araştırma yapılmadan, yine şüphelinin işyerinden ayrıldığı tarihin tespiti amacıyla iş mahkemesinde görülmekte olan dava dosyası getirtilip incelenmeden, varsa buna ilişkin tanıklar dinlenilmeden, aynı şekilde sahte olarak düzenlendiği iddia edilen belge asılları temin edilerek yazı ve imza incelemesi yaptırılmadan karar verilmiş olması nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından,