Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3747 K.2019/122

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda uzlaşma işlemleri yapılarak, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmakla yapılan incelemede;

Katılan ...'ın yonca satımı için internet üzerinden ilan verdiği, sanık ...'nın bahse konu ilanı görmesi üzerine kullanmakta olduğu ... numaralı telefondan katılanı aradığı ve akabinde ...'e katılanın yanına gittiği, katılanın elindeki yoncalara ve ayrıca da katılanın sahip olduğu tavukların satım bedeline karşılık sanık ... ile koyun vermesi konusunda konuştukları, sanıkların katılana hayvan çiftliği göstererek güven sağladığı, oluşan güvenin etkisiyle katılanın bu defa tavuklarını 7.000.00 TL'ye sattığı ve sanıklarla birlikte aynı çiftliğe gittikleri, burada katılanın 7.000 TL'yi sanık ... ’ya verdiği,

koyunlarını ne zaman alacağını sorduğunda ise, kulak küpesi taktırdıktan sonra ve yoncaları da teslim aldıktan sonra koyunları verecekleri cevabını aldığı, katılanın yoncaları da teslim ettiği, sonrasında ise sanık ...’nın katılanın telefonlarını açmamaya başladığının iddia edildiği olayda; sanık ...'in, "balyaları satıp parasını verecektik ancak benim aracım adliyenin önünde kaza yaptı ve balyaların parası ile aracı tamir ettik.

Bu nedenle katılana parasını veremedik" şeklinde savunması, sanık ...'nın sorgu esnasında "yaklaşık üç ay sonra düğünüm var, düğünde toplanacak paralar ile katılanın koyunlarını alıp vereceğini", yargılama sırasında ise "koyunları bulamadığım için koyunları kendisine veremediği" yönündeki çelişkili ve hayatın olağan akışına uygun olmayan savunmaları, katılanın istikrarlı beyanları ve dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işledikleri sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.