KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/3756 E., 2019/6877 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-f-son, 52/2, 35/2, 52/4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
361 kelime·2 dk okuma
Sanığın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan ...’nin ... İnş. ve Tic. Ltd. Şti'nin yetkili temsilcisi ve müdürü olduğu, şirketin ... A.Ş. ... şubesi nezdindeki hesabından aldığı çek karnelerinden ... ile ... seri numaraları arasındaki 14 adet çek yaprağının katılanın elinden rızası dışında çıkması üzerine 22/07/2004 tarihinde bu çeklerin ödenmemesi için ...
A.Ş. .... şubesine dilekçe verdiği, sanık ...’ın, hakkında ödeme yasağı konulan çeklerden ... seri numaralı çeki ele geçirdiği ve bilahare ...'ya... ilçesinde bir kooperatif için 1.500 adet çelik kapı alacaklarını, ... ilinde de bu sipariş verilen kapıları kullanacaklarını, kapıların ödemesini ise 6. aydan itibaren 4 ayrı çek olarak yapacaklarını, çeklerin sağlam olduğunu, çeki verecek şahısların hacı olduklarını ve kendisini çok sevdiklerini, kendisine otomobil tahsis ettiklerini söylediği,
bunun üzerine ...'nın çeklerin karşılıklarının olup olmadığını araştırmak için sanıktan bu çeklere ait bilgi istediğinde, sanığın dava konusu 26/06/2008 tarih ve 44.000 TL bedelli çek fotokopisini verdiği, ...'nın çeki araştırdığında çek sahibi katılanın bir kısım çeklerini çaldırdığını öğrendiği, bu olaydan hemen önce sanık ...'ın kapıları alacak kişilerin bir adet numune çelik kapı görmek istediklerini beyan ettiği, bunun üzerine ...’nın... isimli iş yerinden bir adet çelik kapı aldığı ve sanık ...'ı aradığını, ancak sanık telefonu açmadığı için sanığa ulaşamadığı anlaşılmakla;
eylemin TCK’nın 158/1-f ve 35. maddelerinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş.
5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında, adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiği halde, gün olarak belirlenen adli para cezasının paraya çevrilmesinin ardından aynı kanunun 35/2. maddesi gereğince indirimin bu miktar üzerinden yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/3756, K. 2019/6877, 19 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama