Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3765 K.2018/9482

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nda işe yerleştireceğinden bahisle katılandan 8.000 TL aldığı anlaşılmakla; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alına... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/03/2009 tarih ve 2008/377-2009/146 sayılı ilamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğu, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, daha hafif cezayı içeren dolandırıcılık suçu yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, anılan kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan “...dolandırıcılık suçundan 1 yıl 6 ay hapis cezası” ibaresinin çıkarılarak, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereği tekerrür uygulaması sırasında aleyhe temyiz bulunmadığından,