Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3894 K.2018/6010

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'nın 2012 yılı Ocak ayı içerisinde sanık ...'ya 1 adet şase üstü elektrikli sondaj makinesini 15.000 TL bedel üzerinde yapma konusunda anlaştıkları, sanığın borcun 5.000 TL'lik bölümünü katılana elden teslim ettiği, geri kalan kısım için ise sanığın katılana... plakalı aracı teminat olarak verdiği, aralarında herhangi bir sözleşme yapmadıkları, 08/03/2013 tarihinde söz konusu aracın trafik ekiplerince bağlandığı, söz konusu aracın gerçek sahibinin ... isimli şahıs olduğu ve bu şahsın bir borcu sebebiyle araç üzerinde haciz konulduğu,

sanığın gerçekte kendisine ait olmayan aracı kendisininmiş gibi katılana olan borcu karşılığı teminat adı altında vermek suretiyle dolandırdığının iddia edildiği olayda; sanığın araç bedelinin tamamını ödemediği halde, katılana olan borcuna karşılık aracın devrini yapacağı vaadi ile katılana verdiği, bilahare kendi borcunu ödememek sureti ile aracın katılana devrini sağlamadığı ve tanık beyanlarının aksine aracı borcuna karşılık değil, ödünç olarak verdiğini ayrıca katılanın kendisine değil babasına sondaj makinası yaptığı ve babasının tüm borcunu ödediğini, kendisinin herhangi bir borcunun bulunmadığı yönündeki savunmalarının;

sanık adına düzenlenmiş 21/03/2012 tarihli fatura örneği, tanık beyanları dosya kapsamına göre suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.