Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/3947 K.2019/14564

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, internet ortamı üzerinden araç satış ilanı verdiği, katılanın ilan vasıtasıyla sanığa ulaştığı, araç alım satımı konusunda anlaştıkları, sanığın katılandan satış için kapora talep ettiği, katılanın sanığın bildirdiği miktar ve ödeme aracı ile para gönderdiği, sanığın parayı aldığı, daha sonra müştekinin kendisine ulaşamadığı, bu suretle menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, Akbank cevabi yazısı, tekerrüre esas ilam ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, katılanın gönderdiği kapora bedelini aldığını kabul eden sanığın atılı dolandırıcılık eylemini işlediğini sabit gören mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan, sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/07/2013 tarih ve 2012/966 Esas, 2013/506 Karar sayılı ilamının, dairemizin 24/11/2014 tarih 2014/17998 E. 2014/19493 K. sayılı kararıyla CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu ve suç tarihi itibariyle sanığın tekerrüre esas başka ilamının bulunmaması,