Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/404 K.2018/8750

gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait kurabiye fabrikasına gelerek Mersin'de satış temsilcisi olmak istediğini söylediği, katılanın gerekli araştırmayı yaptıktan sonra 4160 paket kurabiyeyi sanığa gönderdiği, sanığın Konya toz şeker bayii olduğunu söyleyerek katılandan aldığı kurabiyelere karşılık toz şeker vermeyi taahhüt ettiği, sonrasında ise 6400 paket kurabiye ve 250 kg dökme kurabiye daha talep ettiği ve katılanın bu ürünleri de sanığa gönderdiği,

ürünleri alan sanığın nakliye parasını ödemediği gibi katılan ile irtibatını koparıp toz şekeri de teslim etmeyerek bu kurabiyeleri piyasaya bedelinden daha düşük fiyattan sattığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanı, bilirkişi raporu, suça konu mallara ilişkin düzenlenen faturalar, Yargıtay 23.Ceza Dairesinin bozma ilamı sonucu uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;

sanığın, hileli söz ve davranışlarla katılana baştan beri güven telkin ederek katılandan farklı tarihlerde aldığı suça konu mallara karşılık vermeyi taahhüt ettiği malları katılana teslim etmeyip suça konu malları piyasaya bedelinden daha düşük fiyattan satarak üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih ve 2015/8-962 E. 2018/16 K. sayılı ilamı gözetilerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.