Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4055 K.2019/4767

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın internet ortamında tanıştığı katılana kendisini ... olarak tanıtarak, katılanın Iğdır da bulunan kızının tayinini İzmir'e yaptırabileceğini söylediği, katılanın da bunu kabul ettiği, bir süre sonra da oğlunun askere gideceğini söyleyerek katılandan ... adına 400 TL göndermesini istediği, katılanın da PTT den bu parayı havale ettiği, aynı gün akşam üzeri kendisini ...'ın oğlu ... olarak tanıtan bir şahsın gelerek aracıyla Turgutlu da kaza yaptığını ve aracı orada bırakmak zorunda kaldığını, kalacak yerinin de olmadığını söylediği,

bunun üzerine katılanın bu şahsı evinde misafir ettiği, sanığın katılandan aracın tamirini yaptırmak amacıyla ödünç para istediği, katılanın da parasının olmadığını ancak kredi çekebileceğini söylediği, 14/08/2012 günü birlikte Ziraat Bankası’na gittikleri, katılanın 4.300 TL kredi çektiği, kendisini ... olarak tanıtan sanığın bu parayı aldıktan sonra tuvalete gideceği gerekçesiyle katılanın yanından ayrılarak geri dönmediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, uzlaştırmanın sağlanmadığına dair rapor ve dosya kapsamına göre;

sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.