Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/411 K.2018/3830

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'nün, oğlu olan diğer katılan ...'ye 320 TL vererek bu parayı ... Bankasına yatırması için ... ilçe merkezine gönderdiği, sanığın yolda yürümekte olan katılan ...'in yanına yaklaşarak babasının arkadaşı olduğuna dair konuşmalarla katılanı aldattığı, bu şekilde katılanda güven telkin ettikten sonra katılan ...'e "Şu camiyi biraz geçtikten sonra kırmızı bir ev var. Oraya git, orada sana zarf içinde para ve kredi kartı verecekler. Bu zarfı ve kartı alıp gel.

Babanın verdiği parayı da bana ver. Ben seni ... Bankası'nda bekliyorum.” diyerek katılanın elindeki 320 TL'yi aldığı, katılan ...'in bir süre kırmızı evi aradıktan sonra bankaya geldiğinde sanığı bulamadığı anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.