Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/417 K.2018/8751

gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre, kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın istinaf dilekçesinin, temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılanın sanık ile bir arkadaşı aracılığıyla tanıştığı, 25/05/2011 tarihinde sanığın katılana Büyükşehir Belediyesinde tanıdıkları olduğunu, kendisinin de daha önce orada çalıştığını, yeğenini oraya işe yerleştireceğini, isterse kendisini de oraya aldırabileceğini söylediği, katılanın kabul etmesi üzerine sanığın nüfus cüzdanı sureti, adli sicil belgesi gibi bir takım belgelerle birlikte sağlık raporu alınacağından bahisle katılandan 100 TL aldığı, 03/06/2011 tarihinde ise yeniden buluştukları, bu kez sanığın masraf adı altında 170 TL alıp katılana "büyük ihtimal pazartesi işe başlayacaksın" dediği,

aradan zaman geçmesine rağmen sanığın çeşitli sebeplerle katılanı oyalayarak haksız yarar sağladığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, mesaj içeriklerine ve iletişim kayıtlarına ilişkin bilirkişi raporu, Yargıtay 23. Ceza Dairesinin bozma ilamı sonucu uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ile oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;

sanığın, hileli söz ve davranışlarda bulunarak katılanı belediyede işe yerleştireceğinden bahisle aldatıp farklı tarihlerde katılandan masraf adı altında paralar alarak üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.