Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4207 K.2019/1858

Sanık ... hakkında, TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet, (sekiz kez)

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından ve sanık ... hakkında verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar ise sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 05/05/2015 tarihli mahkumiyet hükümlerinin, 06/07/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin de 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 20/07/2015 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz inceleme başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle verilen temyiz talebinin reddi kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair 24/08/2015 gün ve 2009/1183 E - 2015/323 K sayılı ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu dikkate alınarak; bu karara yönelik sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçuna ilişkin kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçları nedeniyle açılan kamu davası üzerine verilen hükümlerden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerinde düzenleme yapıldığı gözetilerek, yeni düzenlemeye göre uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,