Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4281 K.2018/7979

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatine ilişkin Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/09/2010 tarih, 2010/287 Esas, 2010/463 Karar sayılı kararının Dairemizin 03/12/2014 tarih, 2013/3781 Esas, 2014/20359 Karar sayılı ilamı “sanığın mahkumiyetine karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

Bozmadan sonra, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu adı geçen mahkemenin 04/02/2015 tarih 2014/875 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verildiği anlaşılmış olmakla,

Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin. 3. fıkrası gereğince dairemize gelen dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/02/2015 tarih, 2014/875 E. 2015/85 K. sayılı direnme kararı yerinde olduğundan direnmenin KABULÜNE,

Dairemizin 03/12/2014 tarih, 2013/3781 Esas, 2014/20359 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın on yedi yıldır muhasebecisi olarak görev yaptığı ancak 2004 yılından beri muhasebe ücretini alamadığı gerekçesi ile katılanın sözlü talebi ve noterden ihtarname çekmesine rağmen ticari defter ve belgelerini iade etmediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ile dosya kapsamına göre, suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmüne ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.