Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4406 K.2020/2414

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’nin 07/11/2010 tarihinde otopazarında gördüğü katılan ... adına kayıtlı ... plakalı aracı katılan ...'den satın almak istediği ve katılan ile aracın satışı konusunda anlaştıkları, suç tarihinde sanık ...'nin katılan ...'den satış vekaleti hazırlayarak...'a gelmesini istediği, katılan ...'nin ....Noterliği'nde 08/11/2010 gün ve ... yevmiye numaralı vekaletname ile sanık ...'ye aracın satışı için vekalet verdiği,

bu vekaletname ile birlikte katılan ...'in sanık ... ve kendisini ... olarak tanıtan sanık ... ile buluştuğu, vekaletnameyi alan sanık ...'nin aracı denemek bahanesi ile katılan ... ve diğer sanık ... ile birlikte bir süre araçla dolaştıktan sonra, katılan ...'e “... ( ...) ile birlikte yemek yiyin ben parayı alıp geleyim.” diyerek aracı ve vekaleti alıp ayrıldığı, katılanın sanık ... ile oturduğu sırada ...'in eşiyle telefonla konuşacağı bahanesi ile katılanın yanından ayrılıp izini kaybettirdiği, katılanın sanık ...'yi telefonla arayıp nerede olduğunu sorduğu,

sanık ...'nin katılana parayı almak için ...'a gelmesini söylediği ancak buluşma sağlanamadığı gibi sanığın telefonu kapatması sebebi ile katılanın bir daha sanıklara ulaşamadığı bu suretle sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların çelişkili savunmaları, katılan beyanları, noterde düzenlenen araç satış sözleşmesi, teşhis işlemleri, uzlaşma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.